Maakproces: saggarfiring

De urn wordt eerst gestookt op 1020 graden Celsius (biscuit). Daarna wordt de urn nogmaals gestookt, maar nu in een saggar. Hierdoor krijgt hij zijn kleuring en patronen.

Saggarfiring

Vroeger werden ovens alleen gestookt met hout. Het hout veroorzaakte uiteraard rondvliegende as. Wanneer as op geglazuurd werk valt, komt het vast te zitten in dat glazuur. Om dit te voorkomen, werd het werk in een aparte keramische pot (saggar) gezet en zo mee gestookt. Op deze manier kon de as niet bij het werk komen.

Door de komst van elektrische ovens is de noodzaak van saggars afgenomen. Ik gebruik de saggar eigenlijk omgekeerd. Het hout (en andere materialen) zitten in de saggar en zorgen samen met de metaaloxiden voor de specifieke tekening en kleuring van het object. Alle objecten zijn dus uniek. De saggar beschermt de elektrische oven weer tegen as en schadelijke dampen (zie foto).

 In de saggar kunnen allerlei natuurlijke materialen mee gestookt worden:

  • hout
  • gedroogde bloemen en planten
  • schillen van groenten en fruit
  • noten
  • papier
  • textiel van katoen, vlas en hennep (geen wol)

 

De saggar in de oven, gezien van boven. De saggar wordt afgesloten met een deksel en gestookt.